|
Yazar Misafir Yazar
|
|
Cuma, 31 Ağustos 2007 |
|
Sümeyye Songör Ne kadar iyimser olmalı? Böylesine kolayken dertlenmek. Karanlığın ayak sesleri kulaklarımızda çınlarken. Ne kadar ümit etmeli? Heryerde muhabbet ederken geyikler ve kelimeler söylenmeyip kusulurken. Bizlere sadece kusmak sunulurken. Ne kadar bakmalı dolusuna bardağın? Kahkaha daraltırken boğazları, laçkalaşırken beyinler, sabah sabah gölgeler uzunken gerçekten, anlaşılmışken "batmakta güneş". Ne kadar rakam olmalı sayı doğrusunun sağında? Kaç kalp çarpmalı heyecanla çaresi sandığında?
Bu haksızlık! Bu yalan! Biraz gerçekçi olmalı! Çiçekler sadece batarken dönmez güneşe. Ve nasıl yıldızlar gece parlar.Bazen acı olmaz kaygılar, umut her zaman vardır. Hala bir okçu durur Uhud'da. İhanet: yalnızlık iddiası. Kahkaha: sıradanlık.
|