Genckalem.OrG | Türkiye'nin Özgür Geleceği için...

Peygamberimiz (s.a.v.) şöyle buyuruyorlar:
“Kim ki Kuran'ı öne alırsa, Kuran onu cennete götürür. Kim de arkasına bırakırsa onu da cehenneme sürer.”  (G.Ahmed Ziyaüddin, Ramuz El Hadis, 1. cilt, Gonca Yayınevi, İstanbul, 1997, 227/9)
Âişe validemizi dinleyelim.

– Bir gece Rasûlullah (sav)’ı yanımda bulamadım. Etrafı araştırırken O’nun namazda olduğunu anladım. Kulağımı verip dinlemeye başladım. Rükûa eğiliyor, ‘ümmetî, ümmetî!’ diye inliyordu. Secdeye iniyor, yine ‘ümmetî, ümmetî!’ diye yalvarıyordu. Onun böylesine inleyişi beni çok meşgul etti. Bunu O da anladı da dedi ki:Şöyle anlatıyordu gördüklerini:

-Ya Âişe, benim halim hayretini mi celbediyor? 

-Evet, Ya Rasûlallah, dedim. Buyurdu ki: 

-Ben yaşadığım müddetçe ‘Ümmetî, ümmetî!’ diyeceğim.
 
-Kabrimde yattığım müddetçe ‘ümmetî, ümmetî!’ diyeceğim. 

-Sur’a üflenince, ‘Ümmetî, ümmetî! diyeceğim. 

-Mahşerde bütün peygamberler ‘Nefsî, nefsî!’ derken de yine ‘Ümmetî, ümmetî!’ diyeceğim.

Evet, Rasûlullah (sav)’ın ümmetine şefkati budur.

Böyle bir peygamberin ümmeti olarak Sünnet-i seniyyeleri yaşatıyor muyuz yoksa öldürüyor muyuz?

Hak ve hakikatlerin çiğnenmesine tepkimiz bir camid gibi bile değil mi?

Mehmet Akif’in “Dipdiri meyyitler” dediklerinden miyiz yoksa?

Acaba Peygamberimiz (s.a.v.) ümmetinden ne bekliyor?

Diyebiliyor muyuz:

“Ellerinin tersiyle bütün dünyayı kenara iten Mus’ab’ın ben olayım”

Diyebiliyor muyuz:

“Senin uğruna bütün hayatını feda eden bir Fatıma’ da ben olayım”

Diyebiliyor muyuz:

 “Dünya arzuları da ne ki! Ben Allah’a aşığım. Peygamberime (s.a.v.) sevdalıyım. Ben köle olmam. Soğan ekmek yerim, hasırda yatarım ama köle olmam. Hüküm ancak Allah’a aittir. O’ndan başkasına kulluk etmem.”

     “Köleler aşık değildir. Aşıklar da köle olmaz.”

    Peygamberimiz (s.a.v.) ötelerde yine “ümmeti ümmeti” derken acaba O’na yakışan bir ümmet olarak O’nun yüzüne bakabilecek miyiz?

Yorumlar (0)

Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz

Adınız

Başlık

Yorum

Yorum Ekleyin