Elif Alpay

Kapısından geçince başlar büyüsü aşkın başşehrinin...Biraz sizin çekingenliğiniz biraz Paris’in şımarıklığı ürkek gülümsetir...
Ama çabuk tutar elinizden fazla dayanmaz yüreği. Elysée serilir önce ayaklarınızın altına. Sağlı sollu onlarca cafe, bazen içeride yer kalmadığından, bazen sebepsiz, dışarıya taşmış yüzlerce insanın arasında yürürken hareketin ritmiyle hızlanıverir adımlarınız. Sonra vitrinler celbeder bakışlarınızı. Modanın kalp atışlarını duyurur size...

Gerçi  etiketler büyüyü bozmak için çabalar görünür gözünüze ama biraz dayanınca bu ikileme, gözünüz ilişince Eiffel’in tepesine etiketleri unuttuğunuzun farkına dahi varmazsınız.
Siz küçüldükçe büyür Eiffel. Yaklaştıkça adımlarınız inadına devasalaşır büyüklüğünü ispat etmeye çalışırcasına.
Sonra  kenarda ususl usul göz kırpan Seine Nehri okşar kalbinizi bir anda, Eiffel’in adını gölgede bırakmaya kararlı bir edayla.
Ünlü demir kuleden daha nazlı göründüğünden belki, belki de Eiffel’de aradığını bulamamanın verdiği  bir arayış içinde göze çarpan ilk güzel olduğundan, Seine ile meşgul olmaya başlar insan.
“Üzerimdeki onca göze rağmen,” gibi btimemiş nice cümleye istinaden kıskandığını bilseniz de Eiffel’in , kıyamazsınız Seine’yi bırakmaya, kıyısında yürümeye başlayınca...
Seine eşliğinde bir yürüyüşten sonra yorgunluğunuzu atmak için dönersiniz yeniden Eiffel’e, uzanıverirsiniz altındaki çimlere... Onun da gönlü kalmasın diye.
Meydana çıkıp da cam piramitleri görünce başka bir merakla artar yine hızınız... Mona Lisa bekliyor ne de olsa aşağıda... Müzede gezerken Da Vinci’yi okurken hayal ettiğiniz yerlerle karşılaştırmaktan da alıkoyamasınız kendinizi farkında olmadan...
Şaheserlerin eşlik ettiği uzun bir yer altı yürüyüşünden sonra yukarıda devam eder rüya yolculuk. Daha Notre Dame katedrali vardır sırada. Göz alıcı işlemeleriyle her gün binlercesini ağırlayan bu mabed gititğinizde sizi bekliyor olacaktır.
Fransız zerafetini fısıldayan binalar da yol boyu sürdürür sizle beraberliğini ince bir ev sahibi  gibi.
Hava kararmaya yüz tutup da ışıklar yanmaya başlayınca artar şehrin heyecanı. Işık şehir(Ville de Lumière)  der kimileri Paris’e. Eiffel her yerden görünmek istercesine ışıldar. Champs Elysée ayrı bir zevk verir insana. Paris, Fransa demektir aslında ; Fransa Paris, anlar insan yollar uzadıkça...
Eğer doyasıya eğlenmeyi seviyorsanız ertesi  gününüz de DisneyLand ile randevulu demektir ve arkadan gelen günler daha nice görülmeyi bekleyen sanat eseriyle.
Sartre’lerle, Balzac’larla, Oscar Wilde’larla doludur bu şehir.
Gitme vakti geldiğinde kendini alamaz insan  mutluluk dolu kalbinin bir köşesinin hüzünle dolmasından...
Ama herşeye rağmen  gönül rahatlığıyla ayrılabilirisniz artık bu şehirden.
Çünkü;  aşka dairler kuşatmıştır artık sizi. Aynı ben gibi...

Yorumlar (11)

Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz

Adınız

Başlık

Yorum

Yorum Ekleyin