| Sadece Senin İsmin |
|
|
| Yazar Misafir Yazar | |
| Pazar, 02 Eylül 2007 | |
|
Filiz Yıldırım Sessizliğimde çığlıklar kopuyordu beni bırakıp giderken. Gemiler geçiyordu. Etraf kalabalık. Ben ben değildim. Bu dünyadan değildik ikimiz. Durup öylece bakışan biz değildik. Durmuş olan dünyaydı insanlar, gemiler, kuşlar bizden başka herkes. Onlardan farklıydın sen, ellerim bile bi değişikti ellerindeyken. Böylesi güzel miydim senden önce? Hayat nasılda böyle acımsı bir tattayken mutluydum senin yanında .Bir duygunun adını koyarken bu kadar zorlandığımı hiç hatırlamıyorum. Aşk mı oda neymiş. Bir güzel bakışın bile aşkın çok sokak ilersinde. Dünyalı değil benim sana duygularım korkmuyorum ayrılıktan. Benim bahçemde ayrılık yok, aşk yetiştirir topraklarım, cesaret yağar sevgi yağar göğün denizinden sevgiyle büyür yeşerir çiçeklerim. Dönüp gitmelerin kötü ama dayanılmaz değil. Sen varsın ya yalnızlık hep bir adım ötemde.Yaklaşamaz oldu bakışlarının şiddetinden. Gözlerimi açtığımda sen, kapattığımda sen, gözlerim dalsa bilirim seni düşünürüm. Ağlamayı unutmuştu gözlerim yoktu yaşlarımın değerindekeder. Şimdilerde susmaz oldular sen akıyor gözlerimden oluk oluk durdurmaya imkan yok. Zaten durdurmak isteyende yok. Sen olduktan sonra işin içinde varsın aksınlar doyasıya. Ellerinle kavuşsunda ellerim sonunda elveda olsun ne farkeder. Yollar sana gelirken up uzun git git bitmiyor ve göz kamaştırıcı güzellikte kaldırımlar durup izlemek mi hayatı sana gelirken yoksa, biran önce tutmak mı ellerini hangisi daha heyecan verici bilmiyorum.Şaşırdım kaldım hüzünle dolu olsa da her anı gitmek mutluluk kalmak mutluluk. Adının geçtiği her cümle bir tebessüm yüzümde. Her adım cennete gider gibi ürpertici, güzel, bilinmezliklerle dolu. Ve yüreğimdeki evde bir tek senin izlerin var. Kocaman sanırdım meğer ne kadar küçükmüş bu yürek dedigin. Başka bir ize ömrüm boyunca yer yok. İsmin düşmez dudaklarımdan kış ortasında donmuş ellerimi ateşe götürür gibi ısıtır bedenimi. Cehennem ateşinden farksız sana yanışlarım. Sözcüklerin en anlamlısı bile yetmez anlatmaya sana olan hislerimi. Bütün anlamlar anlamsızlaşır, noktalaşır gözümde en büyük aşklar sen varsan karşımda. Her şey bulanık bir tek ben yaşıyormuşum gibi bir de sen düşlerimde. Kıyamet kopmuş bir tek biz varmışız, boşluğun dibinde kalmış aşkınla yaşam savaşı verir gibi yaşıyorum seni. Seni seviyorum diyorlar insanlar birbirlerine basitçe bir kaç harfin yan yana gelip bir cümle oluşturması gibi soğukça. Benim yüreğim çağlıyor, denizin dalgasında konuşuyor dudaklarım güneşin doğuşu anlatıyor hayatıma girişini ve batışı elimi bırakıp gidişini. Ben seni severken dünya duruyor, bırakıp giderken kıyamet kopuyor, adını haykırıyor bulutlar şiddetli, korkutucu, eşsiz, sadece seni görüyor gözlerim, sana yanıyor dudaklarım ve evet sevgilim bu dünya benim için sadece senin ismin.. Yorumlar (0)
![]() Yorum Yazın
|
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
| İnsanlığın Geleceği İçin... 1 |
| Diğer Yazıları |
| Faizsiz Finans Caiz midir? |
| Diğer Yazıları |
| Alevi Kardeşlerimizi Uyandıralım |
| Diğer Yazıları |
| Sınav Koşusuna Dur De! |
| Diğer Yazıları |
| Bir Kupanın Öyküsü - 1 |
| Diğer Yazıları |
| Zorunlu Seçim |
| Diğer Yazıları |
| Sevdamızsın Ya Rasulallah |
| Diğer Yazılar |